Na een lange weg van zoeken naar de juiste werkomgeving heb ik mezelf in 2018 ingeschreven op de Pabo. Waarom? In eerste instantie omdat ik mij heerlijk voel tussen kinderen, in tweede instantie omdat ik de materiële leeromgeving van kinderen, mijn (toekomstige) werkomgeving, erg uitnodigend en kleurrijk voor me zie. Deze leeromgeving moet uiteraard ook erg uitnodigend zijn voor kinderen. Er zijn veel kinderen die graag naar school gaan omdat ze zich daar veilig voelen. Omdat het daar warm en gezellig is. En omdat ze daar leuke, nieuwe en spannende dingen leren. Maar wat is nu zo kenmerkend aan een fijne goede (materiële) leeromgeving? En geldt dit voor alle kinderen? Of enkel voor een deel hiervan? Of misschien zijn er juist wel verschillende goede en fijne leeromgevingen. Uiteindelijk is ieder mens verschillend en heeft ieder mens verschillende behoeften. Deze vragen ontstonden in mijn hoofd nadat mij gevraagd werd een leervraag te kiezen bij de start van de Pabo. Tijdens het maken van deze opdracht werd het mij duidelijk dat dit eigenlijk de kern is van mijn keuze voor de Pabo. Steeds weer ben ik op zoek naar de juiste leeromgeving, op welke manier dan ook.

Mijn keuze voor de Pabo in 2018 is, nu ik aan mijn afstudeerjaar bezig ben, toch wel een van de beste keuzes geweest die ik in mijn leven heb gemaakt. Ik heb nooit een duidelijk doel wat betreft mijn carrière voor ogen gehad, maar ik heb duidelijk mijn roeping gevonden. Ik ben tijdens het derde jaar op mijn stage tijdens de Minor Gedrag aangenomen op Curio Praktijkschool Breda. Wat vond ik het spannend, helemaal alleen voor de klas, een doelgroep waar ik nog niet bekend mee was en een systeem wat behoorlijk nieuw was (VO). Ik heb zo ontzettend veel geleerd de afgelopen twee jaar en ik sta inmiddels zelfstandig voor mijn mentorgroep.